آرزو وقتی ایجاد می شود که انسان از دست یابی به چیزی محروم است و مغموم . در چنین شرایطی یا می تواند به این آرزوها دست پیدا کند حتی با طی کردن راهی دراز یا نه این آرزو از محالات است.
برای من تنها آرزویی که خود می دانم از محالات است و غیر ممکن ، سیر در «زمان» است و دیگر هیچ !
گذشته ، حال ، آینده ، زندگی ، مرگ و... همه و همه در گذر زمان معنا میدهد و اگر آرزوی به دست آوردن زمان میسر می شد ، نه برای هفت مورد بلکه هفت ملیارد مورد می شد آرزو کرد . اما دردی ست که دوایی برای آن وجود ندارد .به قول شاملو زندگی به طرز بی شرمانه ای کوتاه است و ارزش آن نیز به همین کوتاهی است.
غیر از محالیات آرزوهای دیگری دارم که دست یافتنی است حتی اگر در این زمان دست نیافتنی تصور شود . دعوت می کنم از تمام کسانی که آرزو دارند و مانند من با آرزو های خود شاد اند که در این شبه بازی شرکت کنند.
س.ا.کوهزاد